Залуус

          Ажилдаа ирэх зуураа нэлээд хэдэн сарын өмнө уншсан номныхоо талаар эргэцүүлэн бодосны эцэст энэ талаар цухас бичихийг зорьлоо. Энэ тухай бичнэ гэж бодож байсан хэдий ч амжихгүй явсаар өдий хүрчээ. “Санаж явбал бүтнэ, сажилж явбал хүрнэ” гэдгийн адилаар өнөөдөр нэг бичиж байна.

Энэхүү бодролын нэр нь “Үнэн болоод амтгүй нулимс” гэж нэрлэснийг уншигч та унших явцын дунд бага ч болов ойлгох бизээ.

 Миний уншсан ном бол сэтгүүлч Барбара Дэмикийн бичсэн Хойд Солонгосчуудын бодит амьдралаас сэдэвлэн бичсэн “Атаархах зүйл үгүй” ном билээ. Би энэ номыг яагаад унших болсон шалтгаан бол хү...

Өөрийгөө хүн хэмээн итгэгч, ухамсар дорой өчүүхэн амьтас хийгээд түүнээс долоон доор өт хорхойн чинээ уураг тархитнуудад зориулав.

                Хүмүүн төрөлхтөн хэмээгч нь ухаантай гэх хэдий ч тэнэг нь дэндсэнээрээ алдартай байх юм даа. Тэгээд хэн нэгэн этгээд  ямар нэгэн үйлдлийг хожим гарах хор уршгийг нь үл тооцоолж, сэтгэлийн хөдөлгөөн, уураг тархины багтаамжиндаа тааруулан төсөөллөөрөө хийчхээд харамсан амаа барих боловч нэгэнт өнгөрсөн цаг хугацааг эргүүлэн авч болдоггүйгээс хойш үхээд өгье ч гэсэн үл засагдах агуу том алдаа болон хувирах ажээ.

            Гэхдээ алдаа хийснээ ойлго...

           Миний хүүхэд нас минь зундаа эмээгийндээ хөдөө очиж сайран хацарлан хонь хурга, ишиг эргүүлж, хүний өөрийн эмнэг догшин даагыг ээлж дараалан сургаж, ах нарын хурдан гэсэн морийг хорхойсон байж хонгоны арьсаа шалбартал унана. Намар нь хичээл эхлэхийн өмнөхөн сайртай хацрынхаа өнгийг өөрчлөхөөр албадан дуудуулан байж хүчээр гэртээ ирж, хичээлийн бэлтгэл ойр зуурын ганц нэг зүйлээ хангана (Зун ирэхдээ хурдан морь унаж олсон төгрөг, Тээлийн голынхоо хэдэн айлыг цагаан сараар хэсээгүйгээ далимдуулан орсон барьцаа хадгалан байж ээждээ өгч хичээлийн бэлтгэлээ өөрөө бараг хангачихдаг байж б...