Залуус

Бардам зангийнхаа чанадад нуучихсан

Баллуурдаад арилхааргүй дурсамжийнхаа цаана далдалчихсан

Дотогшоогоон залгидаг гашуун гунигтайгаа хамт

Доголон нулимсандаа ороогоогоод энгэртээ хадгалчихсан

Би чамайг

Зовох цагт гаргаж өөрийгөө гоёх гоёл

Жаргах цагт аялах  дуу болгоод хадгалчихсан

Сайхан хайрын тухай энэ  богинохон түүхийг

Салаа замын үзүүрт, санааширсан гунигтайгаа хамт өлгийдөөд орхичихсон

Би чамайг өөрөөсөө хүртэл нуучихсан

Өнө мөнхөд сэтгэлд орших  хайрыг нулимс болгон зангидаж

Өнчирч хоцорсон зүрхнийхээ гүнд би нууж  үлдсэн юм

Өөрөөсөө хүртэл харамлаж хайрладаг хэрнээ

Өвөрт чинь эрхлэж жаргах байхаа гэж итгэж хүлээсэн юм

Түүнийг минь хайраар битгий дутаагаач бүсгүй минь

Нарны илчнээс ч дулаахан  харцтай атлаа тэр

Намрын навч шиг хэврэгхэн биетэй

Тэнгэр мэт уужимхан, итгэл нь гал мэт дүрэлздэг ч

Тэвчээргүй хүүхэд шиг хөнгөхөн  сэтгэлтэй

Ганцаардахаас үхтлээ айдаг эмзэг хэрнээ

Ганцхан үгэнд гомдож туньдаг зөрүүд ааштай

Түүнийг минь хайраар битгий дутаагаач бүсгүй минь

Шанхных нь үс цасанд дарагдах мэт цайрч

Шаналал, зовиур...

Хэрээг дагаж галуу хөлөө хөлдөөнө гэгчээр сүүлийн үед монголын залуус хар тамхины амтанд уусаж мансуурал, бодит амьдрал хоёроо ялгаж ядан явна. Нүд нь улаанаараа эргэлдэж, хөл нь газраа олохгүй тэмтчин яваа дүр зураг улаанбаатар хотын захын дүүргээс эхлээд төвд хүртэл харагдах нь одоо цагт бол энгийн дүр зураг болтлоо нүдэнд дасчээ. Монголын ирээдүй болсон мянга мянган залуус ийнхүү өдөр хоногийг өнгөрөөж маргаашийн амьдралаа хар тамхиар сольж байгаа нь нууц биш юм.

Амархан аргаар  мөнгөжих бохир аюултай ажил монголчуудыг соронз мэт татаж байна. Ажил хийж мөнгө олохын оронд амь насаараа дэнч...